Scheda 48C1· 34 min

Coesione e connettivi testuali avanzati

Spójność tekstu i zaawansowane konektory

Cel komunikacyjny (QCER C1): nie chodzi już o „znajomość spójników”, lecz o BIEGŁOŚĆ w budowaniu spójnego, gęstego tekstu. Potrafię prowadzić dłuższy wywód pisemny, w którym akapity łączą się ze sobą logicznie, a czytelnik ani na chwilę nie gubi nici argumentacji. Świadomie dobieram konektor do RELACJI LOGICZNEJ (przeciwstawienie, wnioskowanie, dodanie, gradacja) i do REJESTRU: wiem, że „tuttavia”, „nondimeno”, „pertanto”, „peraltro” należą do stylu formalnego i pisanego, a „però”, „quindi”, „comunque” — do mowy i tekstu neutralnego. Umiem podtrzymać spójność bez powtórzeń, sięgając po ANAFORĘ (zaimki, synonimy, hiperonimy) i po INKAPSULATORY (rzeczowniki abstrakcyjne typu „questo fenomeno”, „tale scelta”, „il che”), które streszczają cały wcześniejszy fragment w jednym wyrażeniu. Rozróżniam COESIONE (powierzchniowe, gramatyczno-leksykalne „zszycie” tekstu) od COERENZA (głęboka logiczna sensowność). Innymi słowy: na C1 spójniki przestają być listą do wkucia, a stają się narzędziem reżyserowania myśli czytelnika.

Leggi due versioni dello stesso contenuto. Versione A: «L'economia cresce. La disoccupazione resta alta. Il governo è ottimista. Molti economisti sono scettici. Bisogna aspettare i dati del prossimo trimestre.» Versione B: «L'economia cresce; **tuttavia** la disoccupazione resta alta. Il governo, **pertanto**, predica prudenza — **anzi**, ostenta ottimismo. **Peraltro**, molti economisti restano scettici: **tale divergenza di letture** non si scioglierà, **nondimeno**, prima dei dati del prossimo trimestre.» Stesse informazioni, ma B è un TESTO, A è un elenco. Cosa è cambiato? I **connettivi argomentativi** (tuttavia, pertanto, anzi, peraltro, nondimeno) esplicitano le relazioni logiche; l'**incapsulatore** «tale divergenza di letture» riassume in tre parole l'intera frase precedente e la rilancia; le **anafore** (il governo → predica → ostenta) tengono il filo del soggetto. Questo è il cuore della coesione testuale avanzata: non aggiungere parole, ma cucire i pensieri.

Znasz już podstawowe spójniki z karty 39 (e, ma, perché, quindi, anche se). Ta karta NIE powtarza tamtej listy — wprowadza WARSTWĘ TEKSTOWĄ: jak z poprawnych zdań zbudować spójny, dojrzały tekst pisany na poziomie C1. Trzy pojęcia są kluczem. (1) CONNETTIVI ARGOMENTATIVI — konektory wyższego rejestru, które organizują wywód: „tuttavia / nondimeno” (przeciwstawienie), „pertanto / di conseguenza” (wniosek), „anzi” (wzmocnienie/korekta), „peraltro / del resto” (dygresja, dodatkowa uwaga). (2) ANAFORA — odsyłanie wstecz do już wprowadzonego elementu, by uniknąć powtórzeń: przez zaimki, synonimy, hiperonimy. (3) INKAPSULATORY (incapsulatori / nomi generali) — rzeczowniki abstrakcyjne, które „pakują” cały poprzedni fragment w jedno wyrażenie: „questo fenomeno”, „tale scelta”, „simile atteggiamento”, „il che”. Do tego dochodzi rozróżnienie COESIONE (spójność powierzchniowa: zaimki, spójniki, łańcuchy leksykalne) vs COERENZA (spójność logiczna, sensowność całości). Pułapka dla Polaka jest dwojaka: po pierwsze, polszczyzna chętnie POWTARZA rzeczownik tam, gdzie włoski wymaga zaimka lub inkapsulatora (interferencja: „brak il/lo”); po drugie, polskie „jednak”, „więc”, „zresztą” nie mapują się jeden-do-jednego na włoskie konektory — różnią się rejestrem i pozycją w zdaniu. Tę kartę traktuj jak warsztat redaktora, nie jak słowniczek.

1. Coesione vs coerenza: due livelli del testo

Zanim sięgniesz po konektory, zrozum różnicę między dwoma poziomami „trzymania się kupy” tekstu. COERENZA (spójność logiczno-semantyczna) to GŁĘBOKI poziom: czy treści następują po sobie sensownie, czy nie ma sprzeczności, czy wątek się rozwija. Coerenza jest niewidzialna — wynika z myślenia, nie z konkretnych słów. COESIONE (spójność powierzchniowa) to widoczne, gramatyczno-leksykalne „szwy”, które ten logiczny porządek SYGNALIZUJĄ na powierzchni tekstu. Cztery główne środki coesione to: (a) i CONNETTIVI (spójniki i konektory: tuttavia, pertanto, inoltre…); (b) la ANAFORA / la CATAFORA (odsyłanie wstecz / w przód za pomocą zaimków: lo, ne, ciò, questo); (c) le RIPRESE LESSICALI (powtórzenia, synonimy, hiperonimy: „il cane… l'animale… la bestiola”); (d) gli INCAPSULATORI (rzeczowniki streszczające: „questa decisione”, „tale problema”). Uwaga koncepcyjna: tekst może być spójny powierzchniowo (pełen „tuttavia” i „pertanto”), a mimo to logicznie pusty — i odwrotnie, może być głęboko spójny bez nadmiaru konektorów. Mistrzostwo C1 polega na DOZOWANIU: tyle szwów, ile trzeba, by myśl była jasna, ani jednego więcej.

Dwa poziomy spójności tekstu
Pojęcie	Poziom	Czym się przejawia	Przykład
Coerenza	głęboki (logika, sens)	brak sprzeczności, rozwój myśli	argumenty następują po sobie sensownie
Coesione	powierzchniowy (forma)	konektory, zaimki, powtórzenia	tuttavia, pertanto, ciò, tale scelta

Il progetto è ambizioso; **tuttavia**, mancano i fondi. **Questa carenza** rischia di bloccare tutto. — Projekt jest ambitny; jednak brakuje funduszy. Ten brak grozi zablokowaniem wszystkiego. (coesione na trzech poziomach: konektor (tuttavia) + inkapsulator (questa carenza) + anafora (tutto))
Coerente ma povero di coesione: «Piove. Resto a casa.» (relacja przyczynowa jest domyślna). — Spójne logicznie, ubogie powierzchniowo: pada — zostaję w domu (związek przyczynowy domyślny).
Coeso ma incoerente: «Piove, **pertanto** esco senza ombrello.» (szew jest, logika nie). — Spójne powierzchniowo, niespójne logicznie: pada, zatem wychodzę bez parasola.

Odruch C1 przy redakcji: najpierw sprawdź COERENZĘ (czy myśl ma sens?), dopiero potem dokładaj COESIONE (czy szwy są widoczne?). Sam nadmiar „tuttavia/pertanto” nie czyni tekstu mądrym — czasem najlepszy konektor to brak konektora.

2. I connettivi argomentativi formali: tuttavia, nondimeno, pertanto, anzi, peraltro

Oto rdzeń karty: konektory wyższego, pisanego rejestru, które organizują WYWÓD (nie tylko opis). Pogrupowane według relacji logicznej. (1) PRZECIWSTAWIENIE / KONCESJA — „tuttavia”, „nondimeno”, „ciononostante”, „eppure”, „per contro”. „Tuttavia” = formalne „però/jednak”; stoi zwykle po przecinku lub średniku, może przesunąć się do wnętrza zdania. „Nondimeno” (= „ciononostante”, „a mimo to”) jest jeszcze bardziej książkowe i dodaje odcień „pomimo tego, co właśnie powiedziano”. (2) WNIOSEK / SKUTEK — „pertanto”, „di conseguenza”, „dunque”, „ne consegue che”. „Pertanto” = formalne „quindi/zatem”, typowe dla tekstów urzędowych i naukowych. (3) WZMOCNIENIE / KOREKTA — „anzi”: dwa użycia! (a) zaprzecza i prostuje: „Non è stanco, anzi è pieno di energie” (przeciwnie); (b) wzmacnia w górę, gradacja: „È bravo, anzi bravissimo” (co więcej). (4) DYGRESJA / UWAGA DODATKOWA — „peraltro”, „del resto”, „d'altronde”, „tra l'altro”. „Peraltro” = „zresztą / skądinąd / przy okazji”: wprowadza poboczną, ale istotną uwagę, często lekko przeciwstawną. „Del resto / d'altronde” = „zresztą / w gruncie rzeczy” — uzasadnia to, co powiedziano, jako oczywiste. Uwaga o rejestrze: te konektory są PISANE/FORMALNE; w mowie codziennej brzmią pretensjonalnie. Odpowiedniki potoczne: tuttavia→però, pertanto→quindi/allora, peraltro→tra l'altro, nondimeno→lo stesso/comunque.

Konektory argumentacyjne: relacja, rejestr, odpowiednik potoczny
Konektor (formalny)	Relacja logiczna	Polski odpowiednik	Wariant potoczny
tuttavia	przeciwstawienie	jednak, jednakże	però, ma
nondimeno / ciononostante	koncesja (mimo to)	niemniej, mimo to	lo stesso, comunque
pertanto / di conseguenza	wniosek, skutek	zatem, wobec tego	quindi, allora
anzi	korekta / gradacja	przeciwnie / co więcej	anzi (też potoczne)
peraltro / del resto	dygresja, uwaga dodatkowa	zresztą, skądinąd	tra l'altro

La proposta è interessante; **tuttavia** presenta alcune criticità non trascurabili. — Propozycja jest interesująca; jednak ma pewne niemałe słabości. (tuttavia = formalne 'jednak', po średniku)
Le prove erano schiaccianti; **nondimeno**, la giuria lo assolse. — Dowody były miażdżące; mimo to ława przysięgłych go uniewinniła. (nondimeno = książkowe 'mimo to', mocny kontrast z oczekiwaniem)
Il contratto è scaduto; **pertanto**, la garanzia non è più valida. — Umowa wygasła; zatem gwarancja już nie obowiązuje. (pertanto = formalny wniosek, typowy w tekstach prawnych)
Non è affatto incompetente; **anzi**, è uno dei migliori del settore. — Wcale nie jest niekompetentny; przeciwnie, jest jednym z najlepszych w branży. (anzi (a) — zaprzeczenie i sprostowanie)
Il film è bello, **anzi** bellissimo: non perdetelo. — Film jest dobry, co więcej — świetny: nie przegapcie go. (anzi (b) — gradacja w górę, wzmocnienie)
La riforma è discutibile; **peraltro**, nessuno ha proposto alternative credibili. — Reforma jest dyskusyjna; zresztą nikt nie zaproponował wiarygodnych alternatyw. (peraltro = uwaga poboczna, lekko przeciwstawna)
Era prevedibile che fallisse: **del resto**, lo avevano avvertito tutti. — Można było przewidzieć, że poniesie porażkę: zresztą wszyscy go ostrzegali. (del resto = uzasadnienie czegoś jako oczywistego)

Pamiętaj o PRZECINKACH i POZYCJI: konektory typu „tuttavia, pertanto, peraltro, nondimeno” zwykle oddziela się przecinkiem(-ami) i mogą stać NIE tylko na początku zdania, lecz także po podmiocie („Il governo, pertanto, ha deciso…”). Ta ruchomość to znak dojrzałego stylu — wykorzystuj ją, by nie zaczynać każdego zdania tym samym słowem.

3. Anafora e ripresa: tenere il filo senza ripetersi

ANAFORA to odsyłanie WSTECZ do elementu już wprowadzonego, by go nie powtarzać dosłownie. Włoski (jak każdy dojrzały tekst) unika powtórzeń przez kilka strategii. (1) ZAIMKI — osobowe (lo, la, li, le, gli, le, ne), wskazujące i neutralne (questo, ciò, lo, il che): „Ho letto il rapporto e l'ho trovato convincente”; „Hanno tagliato i fondi, e ciò ha bloccato il progetto”. (2) SYNONIMY i parafrazy — „l'automobile… la vettura… il mezzo”. (3) HIPERONIMY (wyraz nadrzędny) — „il leone… il felino… l'animale”. (4) ELIPSA podmiotu — włoski jest językiem pro-drop, więc raz wprowadzony podmiot znika i wraca w końcówce czasownika: „Marco entrò, salutò, si sedette” (jeden podmiot, trzy czasowniki). Szczególnie ważne dla Polaka: zaimek „ne” (odsyła do „di + rzecz”) i neutralne „ciò / lo / il che”, które po polsku tłumaczy się przez „to / co” i które są podstawą eleganckiej anafory. KATAFORA (rzadsza) odsyła w PRZÓD: „Ti dico questo: domani parto” — „questo” zapowiada to, co dopiero nastąpi. Najczęstszy mechanizm spajający akapity to łańcuch anaforyczny: ten sam referent wraca raz jako zaimek, raz jako synonim, raz jako inkapsulator, nigdy zaś (jeśli to brzydkie) jako dosłowne powtórzenie.

Środki anaforyczne (odsyłanie wstecz)
Środek	Przykład	Co zastępuje
zaimek dopełnienia (lo/la/ne)	Ho visto il film e ne parlo spesso.	di quel film
neutralne ciò / il che	Ha mentito, il che mi ha deluso.	całe poprzednie zdanie
synonim	il cane… l'animale… la bestiola	ten sam referent
hiperonim	la rosa… il fiore… la pianta	element → kategoria
elipsa podmiotu (pro-drop)	Entrò, sorrise e si sedette.	ten sam podmiot 3 razy

Ho ricevuto la tua proposta e **la** trovo eccellente; **ne** parleremo domani. — Otrzymałem twoją propozycję i uważam ją za świetną; porozmawiamy o niej jutro. (la = anafora dopełnienia; ne = 'di essa', o propozycji)
Ha rifiutato l'incarico, **il che** ci ha colto di sorpresa. — Odrzucił stanowisko, co nas zaskoczyło. (il che = anafora całego zdania (= polskie 'co'))
I delfini sono mammiferi: **questi animali** comunicano con ultrasuoni. — Delfiny to ssaki: te zwierzęta porozumiewają się ultradźwiękami. (hiperonim (questi animali) zamiast powtórzenia 'i delfini')
Il ministro arrivò, **prese** la parola e **se ne andò** senza rispondere. — Minister przybył, zabrał głos i wyszedł, nie odpowiadając. (elipsa podmiotu: 'il ministro' wprowadzony raz, potem pro-drop)

Złota zasada redaktorska C1: jeśli ten sam rzeczownik pojawia się trzeci raz w jednym akapicie, zamień go na zaimek, synonim, hiperonim albo inkapsulator. Polak instynktownie POWTARZA rzeczownik (bo polski też lubi powtórzenia i nie ma rodzajnika) — włoski tekst tego nie znosi.

4. Gli incapsulatori: imballare un'idea in un nome

INKAPSULATORY (incapsulatori, segnali di ripresa, nomi generali) to abstrakcyjne rzeczowniki, które STRESZCZAJĄ cały poprzedni fragment — zdanie lub kilka zdań — w jednym wyrażeniu rzeczownikowym, najczęściej z determinantem wskazującym (questo, tale, simile, siffatto). To najwyższa szkoła spójności i najmocniejszy marker stylu C1/C2. Działanie: opisujesz sytuację przez całe zdanie, a potem „pakujesz” ją w rzeczownik i posuwasz wywód dalej. Typowe inkapsulatory: „questo fenomeno”, „tale scelta”, „questa decisione”, „simile atteggiamento”, „questo problema/aspetto/dato/processo”, „tale circostanza”, „il fatto”, „la questione”, „la cosa”. Funkcje: (a) ANAFORYCZNE STRESZCZENIE — „I prezzi sono saliti del 30%. **Questo aumento** ha colpito le famiglie” („questo aumento” zamyka całe poprzednie zdanie). (b) OCENA / NAZWANIE — inkapsulator nie tylko odsyła, ale często KWALIFIKUJE: „Ha mentito di nuovo: **questo atteggiamento irresponsabile** è inaccettabile” (nadawca ocenia, nazywając). (c) SPÓJNOŚĆ MIĘDZYAKAPITOWA — inkapsulator na początku akapitu spina go z poprzednim: „**Tali premesse** ci portano a una conclusione…”. Wybór determinanta: „questo/questa” (neutralne, najczęstsze), „tale/tali” (formalne, książkowe), „simile/siffatto” (bardzo wysoki rejestr, lekko ekspresyjny). Dla Polaka inkapsulator jest TRUDNY, bo polski wprawdzie ma „to zjawisko / taka decyzja”, ale używa ich rzadziej i chętniej powtarza pełny opis; ponadto włoski WYMAGA rodzajnika/wskaźnika, którego polszczyzna nie ma.

Inkapsulatory: rzeczownik + determinant
Determinant	Rejestr	Przykład	Funkcja
questo / questa fenomeno…	neutralny	Questo fenomeno preoccupa.	streszczenie anaforyczne
tale / tali scelta…	formalny, pisany	Tale scelta appare prematura.	streszczenie + dystans
simile / siffatto…	wysoki, ekspresyjny	Un simile atteggiamento è inammissibile.	streszczenie + ocena
il fatto / la questione	neutralny	Il fatto resta da chiarire.	nazwanie tematu

Le emissioni continuano a crescere. **Questo dato** dovrebbe allarmarci. — Emisje wciąż rosną. Ta dana powinna nas zaniepokoić. (questo dato = inkapsulator streszczający poprzednie zdanie)
Ha abbandonato il progetto a metà: **una scelta** che pochi hanno capito. — Porzucił projekt w połowie: wybór, którego mało kto zrozumiał. (una scelta pakuje całe zdanie i otwiera zdanie względne)
Continuano a rinviare le riforme. **Tale immobilismo** ha un costo politico enorme. — Wciąż odkładają reformy. Taki bezwład ma ogromny koszt polityczny. (tale immobilismo = inkapsulator + ocena (nazywa zjawisko))
Insultare gli avversari, mentire, negare l'evidenza: **un simile modo di fare** non porta lontano. — Obrażanie przeciwników, kłamanie, zaprzeczanie oczywistościom: taki sposób działania nie prowadzi daleko. (simile modo di fare zamyka wyliczenie i je ocenia)

Test na inkapsulator: po opisaniu sytuacji zapytaj „jak to JEDNYM SŁOWEM nazwać?” — aumento, calo, scelta, decisione, fenomeno, atteggiamento, immobilismo, svolta. Postaw przed nim „questo/tale” i zaczynaj nim kolejne zdanie. To natychmiast podnosi tekst z poziomu B2 na C1. Pamiętaj o rodzaju i rodzajniku — inkapsulator to pełnoprawny rzeczownik włoski.

🇮🇹 La tua lingua ↔ italiano

Rejestr konektorów: polskie „jednak/więc/zresztą” są neutralne, włoskie mają piętra

Polskie konektory „jednak”, „więc”, „zresztą”, „mimo to” są w zasadzie REJESTROWO NEUTRALNE — pasują i do mowy, i do pisma. Włoski natomiast STOPNIUJE rejestr: „però” (mowa) vs „tuttavia” (pismo) vs „nondimeno” (styl wysoki); „quindi/allora” (mowa) vs „pertanto/di conseguenza” (pismo, urząd, nauka); „tra l'altro” (mowa) vs „peraltro/del resto” (pismo). Polak, tłumacząc jedno polskie słowo, często wybiera nieodpowiedni rejestr — wstawia „tuttavia” do swobodnej rozmowy (brzmi pretensjonalnie) albo „però” do rozprawki (brzmi zbyt potocznie). Reguła C1: w tekście pisanym/argumentacyjnym sięgaj po wariant formalny; w mowie i e-mailach do znajomych — po potoczny.

Pismo: «L'analisi è incompleta; **tuttavia**, le conclusioni reggono.» Mowa: «L'analisi è un po' incompleta, **però** le conclusioni reggono.» — Analiza jest niepełna; jednak wnioski się bronią.

Powtórzenie rzeczownika (polski) vs anafora zaimkowa i rodzajnik (włoski)

Polszczyzna nie ma rodzajnika i swobodnie POWTARZA rzeczownik: „Kupiłem książkę. Książka jest świetna. Polecam tę książkę.” Po włosku trzykrotne „il libro” brzmi nieporadnie — tekst woła o anaforę: „Ho comprato un libro. È ottimo. Lo consiglio.” (rodzajnik nieokreślony przy wprowadzeniu → pro-drop → zaimek „lo”). Polak przenosi nawyk powtarzania i albo gubi rodzajnik, albo natrętnie powtarza pełny rzeczownik. Reguła operacyjna: pierwszy raz wprowadź referent (z odpowiednim rodzajnikiem), potem podtrzymuj go zaimkiem (lo/la/ne/ci) lub elipsą podmiotu, a do streszczenia użyj inkapsulatora — nie powtarzaj.

Ho comprato **un** romanzo storico; **lo** sto leggendo e **ne** parlerò al club del libro. — Kupiłem powieść historyczną; czytam ją i opowiem o niej w klubie książki.

„Anzi” nie ma jednego polskiego odpowiednika

„Anzi” łączy w sobie dwa polskie znaczenia, które trzeba rozróżnić. (1) KOREKTA przez zaprzeczenie = polskie „przeciwnie / wręcz przeciwnie”: „Non mi disturba, anzi mi fa piacere” („przeciwnie, cieszy mnie”). (2) GRADACJA wzwyż = polskie „co więcej / a nawet”: „È difficile, anzi difficilissimo” („a nawet bardzo trudne”). Polak, mając w głowie jedno tłumaczenie, używa „anzi” połowicznie. Test: jeśli prostujesz poprzednie zdanie na przeciwne — „anzi” w sensie (1); jeśli wzmacniasz w tym samym kierunku — „anzi” w sensie (2). „Anzi” jest, co ciekawe, dopuszczalne również w mowie (inaczej niż tuttavia/nondimeno).

Non è stato un fallimento; **anzi**, è stato il nostro miglior risultato di sempre. — To nie była porażka; przeciwnie, to był nasz najlepszy wynik w historii.

Neutralne „il che / ciò” — polskie „co / to” bez dosłownego rzeczownika

Polszczyzna chętnie odsyła do całego zdania słowem „co” („Spóźnił się, co mnie zirytowało”) lub „to” („To mnie zirytowało”). Włoski ma tu eleganckie środki: „il che” (= „co”, po przecinku, odsyła do poprzedniego zdania) oraz „ciò / questo / lo” (= „to”). Polak na C1 często zamiast „il che” buduje ciężkie „la qual cosa” lub powtarza opis. Reguła: do podsumowania całego zdania jako dopełnienia użyj „il che” („…, il che è grave”) albo zacznij nowe zdanie od „Ciò / Questo”. „Ciò” jest bardziej formalne niż „questo”; oba zastępują polskie „to” w funkcji anaforycznej.

I dati sono stati manipolati, **il che** solleva seri dubbi sull'intera ricerca. — Dane zostały zmanipulowane, co budzi poważne wątpliwości co do całych badań.

Errori frequenti

Ciao! Sono stanco, tuttavia esco lo stesso. → Ciao! Sono stanco, però esco lo stesso.

Błąd rejestru, nie gramatyki. „Tuttavia” to konektor PISANY/formalny; w luźnej, mówionej wypowiedzi brzmi pretensjonalnie. W mowie i swobodnym e-mailu używaj „però / ma”.

Ho letto il rapporto. Il rapporto è lungo. Il rapporto contiene errori. → Ho letto il rapporto: è lungo e contiene errori.

Natrętne powtórzenie rzeczownika (kalka z polskiego, gdzie nie ma rodzajnika). Włoski wymaga anafory: pro-drop + elipsa. Wprowadź referent raz, potem podtrzymuj zaimkiem/elipsą.

È bravo, anzi è cattivo. → È bravo, anzi bravissimo. / Non è bravo, anzi è pessimo.

Złe użycie „anzi”. „Anzi” albo PROSTUJE na przeciwne (po zdaniu przeczącym: „non è bravo, anzi…”), albo WZMACNIA w tym samym kierunku (gradacja: „bravo, anzi bravissimo”). Nie może przeskoczyć z pochwały na naganę bez zaprzeczenia.

I prezzi sono aumentati. I prezzi aumentati preoccupano i consumatori. → I prezzi sono aumentati. Questo aumento preoccupa i consumatori.

Brak inkapsulatora — zamiast spakować poprzednie zdanie w rzeczownik („questo aumento”), uczeń powtarza je niezgrabnie. Inkapsulator to marker spójności C1: opisz, a potem nazwij jednym rzeczownikiem.

Ha mentito, la qual cosa mi ha deluso molto. → Ha mentito, il che mi ha deluso molto.

„La qual cosa” jest archaiczne i ciężkie; współczesny włoski do anafory całego zdania używa „il che” (= polskie „co”). Polak buduje konstrukcję dosłowną zamiast sięgnąć po idiomatyczne „il che”.

Vocabolario

la coesione testuale— spójność tekstu (powierzchniowa: konektory, zaimki, powtórzenia)

la coerenza— spójność logiczna / sensowność (głęboki poziom tekstu)

il connettivo (argomentativo)— konektor (argumentacyjny), spójnik tekstowy

l'anafora / la ripresa anaforica— anafora, odsyłanie wstecz (by uniknąć powtórzeń)

l'incapsulatore / il nome generale— inkapsulator, rzeczownik streszczający (questo fenomeno, tale scelta)

il filo del discorso— nić wywodu / tok myśli (perdere il filo = stracić wątek)

fare da raccordo / cucire i pensieri— stanowić łącznik / 'zszywać' myśli (kolokacja o spójności)

tirare le fila / tirare le somme— podsumować, zebrać wątki (idiom konkluzji)

per inciso / a margine— nawiasem mówiąc / na marginesie (markery dygresji)

in tal senso / a tale proposito— w tym sensie / w tej kwestii (formalne markery nawiązania)

ne consegue che / da ciò discende che— z tego wynika, że (formalne markery wnioskowania)

non da ultimo / non meno importante— nie mniej ważne / na koniec, lecz nie najmniej ważne (gradacja wyliczenia)

Chiedi a Nova

Non è chiaro qualcosa? Fai una domanda su questa scheda.