Wykonaj je: wyniki są zapisywane i liczą się do Analizy i Postępów.
🔍 Soczewka tłumaczeniaTocca una parola: traduzione, genere e 🔊
⑱ If I wereN. 18 · If I were
The second conditional and wishes
A past tense used to talk about now — because the past here means distance from reality, not time.
First page · real or unreal
The two conditionals
1
Is it something that may really happen?
sì → first conditional · if + present, will
no → keep going down
2
Is it imaginary, or contrary to the facts right now?
sì → second conditional · if + past, would
no → keep going down
3
Is it advice you are giving from the other person's position?
sì → If I were you, I would…
no → keep going down
4
Are you regretting how things are, without any condition?
sì → I wish + past
no → keep going down
5
Are you saying something should have happened by now?
sì → It's time + past
no → you are probably describing a fact: use the present
: Drugi tryb warunkowy wyobraża sobie coś, co teraz nie jest prawdą albo jest bardzo mało prawdopodobne: If I had more time, I would learn the piano. Schemat to if plus czas przeszły, potem would plus czasownik w formie podstawowej — a całe zdanie mówi o teraźniejszości.
: To jest myśl, dzięki której wszystko inne wskakuje na miejsce. Czas przeszły nie wskazuje tu wstecz: oznacza zdanie jako nierzeczywiste. Angielski używa tej samej sztuczki do życzeń i do uprzejmych próśb — im dalej od czasu teraźniejszego, tym dalej od faktów albo tym mniej narzucania się.
: I wish plus czas przeszły mówi, że teraźniejszość nie jest taka, jak byś chciał: I wish I had more time znaczy, że go nie mam. Niesie lekki żal i nigdy nie bierze would przy własnych czynnościach — I wish I could jest poprawne, I wish I would nie.
, .
, .
.
.
.
,
The shape
Type
Condition
Result
first · real
if + present
will + bare verb
second · unreal now
if + past
would + bare verb
advice
if I were you
I would + bare verb
wish about now
I wish + past
—
wish about ability
I wish I could + bare verb
—
overdue
it's time + past
—
Golden rule
Zapytaj, czy to naprawdę może się zdarzyć. Jeśli może, użyj czasu teraźniejszego po if i will po przecinku. Jeśli nie może — bo jest wyobrażone albo po prostu nieprawdziwe teraz — cofnij się o jeden czas: przeszły po if, would po przecinku. Ten krok wstecz to cała gramatyka nierzeczywistości w tym języku.
W drugim trybie warunkowym be przyjmuje formę were dla każdej osoby: If I were you, if he were here. was słychać w mowie i nie jest tam błędem, ale were jest formą standardową i jedyną do pisania — a w utartym zwrocie If I were you jest jedyną możliwością.
