Italian grammar

The conditional

Condizionale (tryb przypuszczający) to po polsku po prostu forma na „-BYM, -BYŚ, -BY” (chciałbym, mógłbyś, zrobiłby). Włoski ma na to OSOBNĄ formę czasownika z charakterystyczną końcówką -ei / -esti / -ebbe / -emmo / -este / -ebbero. Używamy go w czterech głównych sytuacjach: (1) UPRZEJMOŚĆ — „vorrei” (chciałbym) zamiast ostrego „voglio” (chcę); (2) PRAGNIENIE — „mi piacerebbe” (chciałbym, marzy mi się); (3) RADA i opinia — „dovresti” (powinieneś), „io farei” (ja bym zrobił); (4) niepotwierdzona WIADOMOŚĆ z prasy — „il ministro avrebbe detto” (minister miał jakoby powiedzieć). Dla Polaka kluczowy jest pierwszy punkt: w sklepie, w barze, w urzędzie Włoch mówi „vorrei…”, nie „voglio…”. Zacznij od tego jednego słowa — to twoja przepustka do grzecznego włoskiego. Poznasz dwa czasy: condizionale presente (zrobiłbym) i condizionale passato (zrobiłbym był / byłbym zrobił). Najpierw zobacz formy w kontekście, spróbuj odkryć wzór, a potem go potwierdzimy.

‹ Italian grammar

Level: B1 · 20 min of study

Sei al bar con un amico. Senti questi messaggi e frasi: «Buongiorno, **vorrei** un cappuccino e un cornetto, per favore. **Potrebbe** portarmi anche un bicchiere d'acqua?» — «Certo!» Poi il tuo amico dice: «Io al tuo posto **prenderei** un tè. **Dovresti** bere meno caffè!» Tu rispondi: «Hai ragione, **mi piacerebbe** smettere, ma è difficile.» Sul telefono leggi una notizia: «Secondo fonti vicine al governo, il presidente **avrebbe** deciso di dimettersi.» E un'amica ti scrive: «Se avessi più soldi, **viaggerei** tutto l'anno! **Sarebbe** un sogno.» Hai notato le forme **vorrei, potrebbe, prenderei, dovresti, mi piacerebbe, avrebbe, viaggerei, sarebbe**? Tutte finiscono in **-ei / -esti / -ebbe / -emmo / -este / -ebbero**: è il **condizionale**, il modo della cortesia, del desiderio e dell'ipotesi.

A che serve il condizionale? Cortesia, desiderio, consiglio, notizia

Najpierw ZNACZENIE, potem forma. Condizionale ma cztery główne funkcje, które łączy jedno: mówimy o czymś NIE jako o twardym fakcie, lecz „z dystansem” — grzecznie, hipotetycznie, ostrożnie. (1) CORTESIA (uprzejmość): zamiast „Voglio…” (Chcę…, brzmi rozkazująco) mówimy „**Vorrei**…” (Chciałbym…); zamiast „Mi dai…?” — „Mi **daresti**…?” (Dałbyś mi…?). (2) DESIDERIO (pragnienie): „Mi **piacerebbe** andare in Italia” (Chciałbym pojechać do Włoch). (3) CONSIGLIO / OPINIONE (rada): „**Dovresti** studiare di più” (Powinieneś więcej się uczyć); „Io al tuo posto **resterei**” (Ja na twoim miejscu zostałbym). (4) NOTIZIA NON CONFERMATA (niepotwierdzona wiadomość, język prasy): „Secondo la polizia, il ladro **sarebbe** fuggito” (Według policji złodziej miał jakoby uciec). We wszystkich tych przypadkach polski używa form na „-by”.

  • **Vorrei** un tè, per favore. — Chciałbym herbatę, proszę.
  • Mi **piacerebbe** visitare Roma. — Chciałbym zwiedzić Rzym.
  • **Dovresti** chiamare un medico. — Powinieneś zadzwonić po lekarza.
  • Secondo i giornali, il sindaco **avrebbe** mentito. — Według gazet burmistrz miał jakoby skłamać.

Keep learning for free

This is a preview. Sign up free for the full lesson, examples, exercises and AI correction.

Sign up free