Gramatyka włoska

Czas przyszły

Włoski czas przyszły (futuro semplice) tworzymy JEDNYM słowem, dodając do tematu czasownika końcówki osobowe: **-ò, -ai, -à, -emo, -ete, -anno**. To duża różnica wobec polskiego, gdzie czas przyszły niedokonany jest złożony („będę robił”) — po włosku NIE łączymy „być” z bezokolicznikiem. „Pójdę” = **andrò** (jedno słowo), NIGDY „sarò andare”. Dla Polaka są tu trzy kluczowe sprawy. (1) Tworzenie tematu: czasowniki na **-are** i **-ere** mają temat na **-er-** (parlare → parler-, prendere → prender-), a na **-ire** temat na **-ir-** (partire → partir-); do tego dochodzą stałe końcówki. (2) Garść BARDZO częstych form nieregularnych, których trzeba się nauczyć: **sarò** (essere), **avrò** (avere), **andrò** (andare), **farò** (fare), **verrò** (venire). (3) Drugie, bardzo „włoskie” zastosowanie: futuro wyraża PRZYPUSZCZENIE o teraźniejszości — „Saranno le otto” = „Będzie pewnie ósma”. Poznasz też futuro anteriore (przyszły uprzedni): **avrò/sarò + participio**, czyli „co stanie się WCZEŚNIEJ”. Najpierw zobaczysz formy w kontekście, spróbujesz odkryć wzór, a potem go potwierdzimy.

‹ Gramatyka włoska

Poziom: A2 · 20 min nauki

Leggi questo messaggio: «Ciao! Allora, ti racconto i piani per l'estate. A luglio **andrò** in Sicilia con Marco. **Partiremo** il 5 e **resteremo** due settimane. **Affitteremo** una casa vicino al mare e ogni mattina **faremo** colazione in terrazza. **Sarà** bellissimo! Quando **saremo arrivati**, ti **manderò** subito una foto. E tu, che cosa **farai** ad agosto? **Verrai** a trovarci? Dai, **sarà** un'estate fantastica! — Senti, ma dov'è Anna adesso? Non risponde. — Mah, **sarà** in palestra, **avrà** lo sport oggi.» Hai notato i verbi che finiscono in **-ò, -ai, -à, -emo, -ete, -anno**? Sono al futuro. Alcuni sono regolari (andr**ò**, parti**remo**), altri irregolari (**sarà**, **farò**, **verrai**). E «**sarà** in palestra» non parla del futuro: è una IPOTESI sul presente — «będzie pewnie / pewnie jest».

Futuro semplice: un verbo, le desinenze -ò -ai -à -emo -ete -anno

Futuro semplice (czas przyszły prosty) to JEDEN wyraz: temat czasownika + końcówka osobowa. Końcówki są wspólne dla wszystkich koniugacji: **-ò, -ai, -à, -emo, -ete, -anno** (zwróć uwagę na akcent na ostatniej sylabie w 1. i 3. os. l.poj.: andr**ò**, andr**à**). Temat tworzymy tak: czasowniki na **-are** i **-ere** → temat na **-er-** (parlare → parl**er**-, prendere → prend**er**-), czasowniki na **-ire** → temat na **-ir-** (partire → part**ir**-, dormire → dorm**ir**-). UWAGA dla Polaka: to NIE jest konstrukcja złożona. „Będę mówił” = **parlerò** (jedno słowo), a nie „sarò parlare”. To częsta kalka z polskiego.

Futuro semplice — trzy koniugacje regularne
Osobaparlare (-er-)prendere (-er-)partire (-ir-)
ioparler**ò**prender**ò**partir**ò**
tuparler**ai**prender**ai**partir**ai**
lui / leiparler**à**prender**à**partir**à**
noiparler**emo**prender**emo**partir**emo**
voiparler**ete**prender**ete**partir**ete**
loroparler**anno**prender**anno**partir**anno**
  • Domani **parlerò** con il direttore. — Jutro porozmawiam z dyrektorem.
  • **Prenderemo** il treno delle nove. — Pojedziemy pociągiem o dziewiątej.
  • I miei amici **partiranno** lunedì. — Moi przyjaciele wyjadą w poniedziałek.
  • Che cosa **farete** in vacanza? — Co będziecie robić na wakacjach?

Ucz się dalej za darmo

To fragment lekcji. Zarejestruj się za darmo, aby zobaczyć pełną lekcję, przykłady, ćwiczenia i korektę AI.

Zarejestruj się za darmo