Italian grammar

The imperfect tense

Imperfetto to włoski czas przeszły, który OPISUJE przeszłość: jak coś wyglądało, jaka była pogoda, co czuliśmy, co robiliśmy ZWYKLE albo co WŁAŚNIE TRWAŁO. Dla Polaka to dobra wiadomość: imperfetto bardzo często odpowiada polskiemu czasownikowi NIEDOKONANEMU w czasie przeszłym (czytałem, mieszkałem, bawiłem się). Pomyśl o tej parze: passato prossimo = czynność DOKONANA, zamknięta (ho letto = przeczytałem), imperfetto = czynność NIEDOKONANA, opisowa, w toku albo powtarzalna (leggevo = czytałem). UWAGA: to most, a nie równanie 1:1 — zobaczysz wyjątki. Najpierw obejrzysz przykłady w kontekście, sam spróbujesz odkryć wzór końcówek (-avo / -evo / -ivo), a potem go potwierdzimy. Dobrą wiadomością jest też to, że imperfetto ma TYLKO CZTERY nieregularne czasowniki — reszta jest idealnie regularna.

Italian grammar

Level: A2 · 20 min of study

Leggi questo ricordo: «Quando ero bambino, abitavo in un piccolo paese vicino al mare. Ogni estate i miei nonni venivano a trovarci. La mattina io e mio fratello andavamo in spiaggia: il sole era caldo, l'acqua era trasparente e non c'erano molti turisti. La nonna preparava sempre la pasta al forno, mentre il nonno leggeva il giornale sotto l'ombrellone. Erano giornate semplici, ma io ero felice.» Hai notato i verbi evidenziati? ero, abitavo, venivano, andavamo, era, preparava, leggeva… Finiscono quasi tutti in -avo, -evo, -ivo. Non raccontano UN fatto preciso e concluso, ma DESCRIVONO come erano le cose e che cosa si faceva di solito. Questo è l'IMPERFETTO. Scopriamo insieme come funziona.

Formazione: -avo, -evo, -ivo (jak tworzymy imperfetto)

Imperfetto tworzymy bardzo prosto: bierzemy TEMAT bezokolicznika (parl-, scriv-, dorm-) i dodajemy końcówki z charakterystyczną samogłoską grupy: **-AVO** dla czasowników na -are, **-EVO** dla -ere, **-IVO** dla -ire. Zauważ, że samogłoska bezokolicznika (a / e / i) zostaje! Dlatego końcówki są przewidywalne: io parl**avo**, tu parl**avi**, lui/lei parl**ava**, noi parl**avamo**, voi parl**avate**, loro parl**avano**. Akcent w 3. osobie liczby mnogiej pada na temat: **parlàvano** (NIE „parlavàno”). Cała koniugacja jest regularna — wystarczy znać jeden wzór dla każdej z trzech grup.

Trzy regularne koniugacje imperfetto
Osobaparlare (-are)scrivere (-ere)dormire (-ire)
ioparlavoscrivevodormivo
tuparlaviscrivevidormivi
lui / leiparlavascrivevadormiva
noiparlavamoscrivevamodormivamo
voiparlavatescrivevatedormivate
loroparlavanoscrivevanodormivano
  • Da giovane io **parlavo** solo italiano. Za młodu mówiłem tylko po włosku.
  • Ogni sera lei **scriveva** una lettera. Każdego wieczoru ona pisała list.
  • Noi **dormivamo** sempre fino a tardi. Zawsze spaliśmy do późna.
  • I bambini **giocavano** in giardino. Dzieci bawiły się w ogrodzie.

Keep learning for free

This is a preview. Sign up free for the full lesson, examples, exercises and AI correction.

Sign up free