Po włosku liczbę mnogą tworzy się zmieniając końcową samogłoskę, a nie dodając *s*: *-o* przechodzi w *-i* (libro → libri), *-a* w *-e* (casa → case), *-e* w *-i* (chiave → chiavi), niezależnie od rodzaju.
Dla Polaka to prostsze, niż się wydaje
Polski tworzy liczbę mnogą przez końcówkę i to samo robi włoski — mechanizm jest znajomy, w przeciwieństwie do angielskiego s. Co więcej, włoski ma tylko dwa rodzaje zamiast trzech i żadnych przypadków, więc form do zapamiętania jest znacznie mniej.
Uwaga na jedną pułapkę: włoska liczba mnoga zmienia też rodzajnik, którego polski nie ma. Il libro → i libri, la casa → le case. Sam rzeczownik to połowa roboty.
Trzy reguły podstawowe
*Męskie na -o → -i**: libro → libri, ragazzo → ragazzi*.
*Żeńskie na -a → -e**: casa → case, pizza → pizze*.
*Rzeczowniki na -e → -i**, i męskie, i żeńskie: chiave → chiavi, studente → studenti*. Tu rodzaj niczego nie zmienia.
Grupa rzeczowników na -a tworzy mnogą na -i, bo pochodzą z greki: problema → problemi, programma → programmi. Są rodzaju męskiego, mimo końcówki -a.
H, które pojawia się znikąd
Albergo → alberghi*, amica → amiche, banca → banche. To h nie jest kaprysem: utrzymuje twarde brzmienie c i g, które przed i oraz e* zmiękłyby.
Bez h słowo amiche czytałoby się przez miękkie c. Reguła jest ortograficzna, nie gramatyczna: pisze się inaczej, bo inaczej czytałoby się inaczej.
Wyjątkiem prawdziwym jest amico → amici, z miękkim c. Trzeba go zapamiętać razem z medico → medici i greco → greci.
Rzeczowniki, które nigdy się nie zmieniają
Wyrazy z akcentem na końcu: città, università, caffè. Una città, due città.
Wyrazy obce: un bar, due bar; un film, due film; uno sport, due sport. Włoski nie dodaje angielskiego s — to częsty błąd.
Skróty: una foto, due foto; un cinema, due cinema.
We wszystkich tych przypadkach mnogą sygnalizuje rodzajnik, nie rzeczownik — kolejny powód, by uczyć się rzeczowników razem z rodzajnikiem od pierwszego dnia.
Powiązane pytania
Dlaczego amico daje amici, a nie amichi?
To prawdziwa nieregularność: większość rzeczowników na -co zachowuje twarde brzmienie przez h (albergo → alberghi), ale mała grupa — amico, medico, greco — przechodzi na brzmienie miękkie.
Mówi się due bar czy due bars?
Due bar. Wyrazy obce pozostają we włoskim nieodmienne w liczbie mnogiej: nigdy z s, które jest cechą angielską.
Zaktualizowano 2026-07-29