Gramatyka włoska, krok po kroku

del, dello, della, dei, degli, delle: di + rodzajnik, aby powiedzieć «un po' di» i «alcuni».

Rodzajnik z nazwami własnymi, nazwiskami, tytułami i nazwami geograficznymi: kiedy jest potrzebny, a kiedy nie.

Jak tworzy się rodzaj żeński: rzeczowniki ruchome, niezależne, wspólnorodzajowe i obojnacze.

Porównywanie (più/meno... di/che, come, quanto) i stopniowanie do maksimum (il più..., -issimo), wraz z formami nieregularnymi.

Jedno słowo zamiast rzeczownika — i końcówka imiesłowu zmieniająca się z lo/la/li/le.

Mi, ti, gli, le, ci, vi, gli/loro: jedno słowo na odbiorcę. Plus lista czasowników z «a» i pułapka czasownika piacere.

Dwa słówka, które unikają powtórzeń: NE (ilość, «di» czegoś) i CI (miejsce, «a» czegoś).

Jedno słowo łączące dwa zdania: che jako podmiot i jako dopełnienie, zawsze nieodmienne.

qualche, alcuni, ogni, tutto, nessuno, qualcosa, qualcuno: wskazywanie nieokreślonej ilości lub tożsamości.

Połączenie przyimka z rodzajnikiem (del/allo/nella/sui), użycie a/in/da/di/su i rodzajnik cząstkowy.

Lista dei verbi (regolari e irregolari) e tante esercitazioni.

Zaimek zmieniający się wraz z osobą, formy wzajemne i czas przeszły z essere + uzgodnienie.

Dwa elementy: czasownik posiłkowy (avere lub essere) + imiesłów przeszły — z nieregularnymi, uzgodnieniem i wyznacznikami.

Karta poświęcona imperfetto: jak się tworzy (−avo/−evo/−ivo + cztery nieregularne) i jego użycie — opis, przyzwyczajenie i czynność trwająca w przeszłości.

Jak się tworzy (regularne i nieregularne) i jak się go używa: przewidywanie, obietnica i futuro prawdopodobieństwa.

Forma grzeczności: jak się ją odmienia i jak używa do proszenia, wyrażania pragnień i udzielania rad.

Wydawanie rozkazów, poleceń i rad: formy twierdzące i przeczące, nieregularne oraz zaimki doczepione.

Jeśli coś jest możliwe i rzeczywiste: se + tryb oznajmujący teraźniejszy → teraźniejszy, przyszły lub rozkazujący.