Nuovalingua
ITPLEN

Gramatyka włoska

Tryb przypuszczający (condizionale)

Condizionale (tryb przypuszczający) to po polsku po prostu forma na „-BYM, -BYŚ, -BY” (chciałbym, mógłbyś, zrobiłby). Włoski ma na to OSOBNĄ formę czasownika z charakterystyczną końcówką -ei / -esti / -ebbe / -emmo / -este / -ebbero. Używamy go w czterech głównych sytuacjach: (1) UPRZEJMOŚĆ — „vorrei” (chciałbym) zamiast ostrego „voglio” (chcę); (2) PRAGNIENIE — „mi piacerebbe” (chciałbym, marzy mi się); (3) RADA i opinia — „dovresti” (powinieneś), „io farei” (ja bym zrobił); (4) niepotwierdzona WIADOMOŚĆ z prasy — „il ministro avrebbe detto” (minister miał jakoby powiedzieć). Dla Polaka kluczowy jest pierwszy punkt: w sklepie, w barze, w urzędzie Włoch mówi „vorrei…”, nie „voglio…”. Zacznij od tego jednego słowa — to twoja przepustka do grzecznego włoskiego. Poznasz dwa czasy: condizionale presente (zrobiłbym) i condizionale passato (zrobiłbym był / byłbym zrobił). Najpierw zobacz formy w kontekście, spróbuj odkryć wzór, a potem go potwierdzimy.

‹ Gramatyka włoska

Poziom: B1 · 20 min nauki

Sei al bar con un amico. Senti questi messaggi e frasi: «Buongiorno, vorrei un cappuccino e un cornetto, per favore. Potrebbe portarmi anche un bicchiere d'acqua?» — «Certo!» Poi il tuo amico dice: «Io al tuo posto prenderei un tè. Dovresti bere meno caffè!» Tu rispondi: «Hai ragione, mi piacerebbe smettere, ma è difficile.» Sul telefono leggi una notizia: «Secondo fonti vicine al governo, il presidente avrebbe deciso di dimettersi.» E un'amica ti scrive: «Se avessi più soldi, viaggerei tutto l'anno! Sarebbe un sogno.» Hai notato le forme vorrei, potrebbe, prenderei, dovresti, mi piacerebbe, avrebbe, viaggerei, sarebbe? Tutte finiscono in -ei / -esti / -ebbe / -emmo / -este / -ebbero: è il condizionale, il modo della cortesia, del desiderio e dell'ipotesi.

A che serve il condizionale? Cortesia, desiderio, consiglio, notizia

Najpierw ZNACZENIE, potem forma. Condizionale ma cztery główne funkcje, które łączy jedno: mówimy o czymś NIE jako o twardym fakcie, lecz „z dystansem” — grzecznie, hipotetycznie, ostrożnie. (1) CORTESIA (uprzejmość): zamiast „Voglio…” (Chcę…, brzmi rozkazująco) mówimy „Vorrei…” (Chciałbym…); zamiast „Mi dai…?” — „Mi daresti…?” (Dałbyś mi…?). (2) DESIDERIO (pragnienie): „Mi piacerebbe andare in Italia” (Chciałbym pojechać do Włoch). (3) CONSIGLIO / OPINIONE (rada): „Dovresti studiare di più” (Powinieneś więcej się uczyć); „Io al tuo posto resterei” (Ja na twoim miejscu zostałbym). (4) NOTIZIA NON CONFERMATA (niepotwierdzona wiadomość, język prasy): „Secondo la polizia, il ladro sarebbe fuggito” (Według policji złodziej miał jakoby uciec). We wszystkich tych przypadkach polski używa form na „-by”.

  • Vorrei un tè, per favore. — Chciałbym herbatę, proszę.
  • Mi piacerebbe visitare Roma. — Chciałbym zwiedzić Rzym.
  • Dovresti chiamare un medico. — Powinieneś zadzwonić po lekarza.
  • Secondo i giornali, il sindaco avrebbe mentito. — Według gazet burmistrz miał jakoby skłamać.

Ucz się dalej za darmo

To fragment lekcji. Zarejestruj się za darmo, aby zobaczyć pełną lekcję, przykłady, ćwiczenia i korektę AI.

Zarejestruj się za darmo