Gramatyka włoska

Czasowniki modalne

Czasowniki modalne (po włosku verbi servili = „czasowniki służebne”, bo „służą” innemu czasownikowi) to DOVERE (musieć / być powinnym), POTERE (móc — mieć możliwość lub pozwolenie) i VOLERE (chcieć). Działają jak polskie „muszę / mogę / chcę”: po nich stawiamy DRUGI czasownik w bezokoliczniku (infinito): devo studiare, posso entrare, voglio dormire. To znana Ci konstrukcja — Polak intuicyjnie ją rozumie. Dochodzi czwarty czasownik, SAPERE, który w jednym ze znaczeń = „umieć / potrafić” (mieć wyuczoną umiejętność) i wtedy też łączy się z bezokolicznikiem: so nuotare (umiem pływać). Uwaga: nie myl „so” (umiem coś robić) z „posso” (mogę / mam pozwolenie)! Na poziomie A2 musisz opanować trzy rzeczy: (1) odmianę tych nieregularnych czasowników, (2) wybór posiłkowego (essere/avere) w czasach złożonych, (3) gdzie postawić zaimek (devo farlo czy lo devo fare). Najpierw zobaczysz formy w kontekście, sam spróbujesz odkryć wzór, potem go potwierdzimy.

‹ Gramatyka włoska

Poziom: A2 · 20 min nauki

Leggi i messaggi di Marco e Anna: «Ciao Anna! Stasera non posso uscire, devo finire un lavoro. — Peccato! Io voglio vedere quel film. Possiamo andare domani? — Domani devo lavorare fino alle sei, ma dopo posso. — Perfetto. Sai guidare? Così possiamo prendere la macchina. — Sì, so guidare bene! — Ottimo. Devo comprare i biglietti: li devo prendere online o devo comprarli alla cassa?» Hai notato? Dopo devo, posso, voglio, sai arriva sempre un altro verbo all'infinito (uscire, finire, vedere, guidare). E quei pronomi: li devo prendere = devo prenderli — due posizioni, stesso significato!

Dovere, potere, volere + infinito

Trzy główne czasowniki modalne są NIEREGULARNE — trzeba zapamiętać ich odmianę w czasie teraźniejszym. Łączą się z drugim czasownikiem w bezokoliczniku, dokładnie tak jak po polsku (muszę PRACOWAĆ, mogę WEJŚĆ, chcę SPAĆ). DOVERE = obowiązek/konieczność (musieć, być powinnym). POTERE = możliwość LUB pozwolenie (móc). VOLERE = chęć (chcieć). Uwaga komunikacyjna: „Posso?” to najgrzeczniejszy sposób, by zapytać o pozwolenie; „Vorrei” (tryb przypuszczający od volere) jest grzeczniejsze niż „voglio”, gdy o coś prosisz w sklepie czy w barze.

Presente — dovere / potere / volere (nieregularne)
Osobadovere (musieć)potere (móc)volere (chcieć)
iodevopossovoglio
tudevipuoivuoi
lui / leidevepuòvuole
noidobbiamopossiamovogliamo
voidovetepotetevolete
lorodevonopossonovogliono
  • Domani devo lavorare fino a tardi. — Jutro muszę pracować do późna.
  • Posso aprire la finestra? — Czy mogę otworzyć okno?
  • I bambini non vogliono dormire. — Dzieci nie chcą spać.
  • Vorrei un caffè, per favore. — Poproszę kawę. (dosł. chciałbym)

Ucz się dalej za darmo

To fragment lekcji. Zarejestruj się za darmo, aby zobaczyć pełną lekcję, przykłady, ćwiczenia i korektę AI.

Zarejestruj się za darmo