Gramatyka włoska

Congiuntivo w zdaniach podrzędnych

Congiuntivo (tryb łączący) to tryb subiektywności: używasz go, gdy mówisz nie o faktach, lecz o tym, co tylko MYŚLISZ, CHCESZ, czujesz, oceniasz albo czego się obawiasz. Po polsku najbliższym mostem jest tryb przypuszczający z „by” („chciałbym, żeby przyszedł”, „boję się, że mógłby...”) oraz spójnik „żeby / aby”. KLUCZ dla Polaka: congiuntivo pojawia się prawie zawsze w zdaniu PODRZĘDNYM, po spójniku **che**, gdy zdanie nadrzędne wyraża opinię, wolę, emocję lub konieczność — i gdy podmiot zdania podrzędnego jest INNY niż w nadrzędnym. Domyślny błąd Polaka: po „penso che / credo che / voglio che” wstawia indicativo („penso che è”) — a trzeba congiuntivo („penso che SIA”). W tej karcie: (1) jakie wyrażenia „uruchamiają” congiuntivo, (2) jak działa zgodność czasów (concordanza dei tempi), (3) congiuntivo imperfetto i trapassato. Najpierw zobaczysz formy w kontekście, spróbujesz odkryć wzór, potem go potwierdzimy.

‹ Gramatyka włoska

Poziom: B2 · 22 min nauki

Leggi questo messaggio di Sara all'amica: «Senti, **penso che** Luca **abbia** un problema. **Non credo che** lui **stia** bene ultimamente e **ho paura che** non **voglia** parlarne. **È importante che** noi gli **stiamo** vicino. **Spero che** tu **possa** chiamarlo stasera. Ieri **credevo che fosse** solo stanco, ma ora **vorrei che** mi **dicesse** la verità. **Magari fosse** tutto più semplice!» Hai notato i verbi dopo *penso che*, *spero che*, *è importante che*? Non sono *ha*, *sta*, *vuole*, *può* (indicativo) ma **abbia**, **stia**, **voglia**, **possa**, **fosse**, **dicesse**: è il **congiuntivo**. Compare quasi sempre in una frase **dipendente** (subordinata), introdotta da **che**, dopo un verbo o un'espressione di opinione, desiderio, emozione o necessità.

Quali verbi ed espressioni reggono il congiuntivo

Congiuntivo nie pojawia się sam — „uruchamia” go zdanie nadrzędne wyrażające SUBIEKTYWNOŚĆ. Cztery wielkie grupy wyzwalaczy: (1) OPINIA i sąd niepewny: penso che, credo che, mi sembra che, immagino che, suppongo che; (2) WOLA, życzenie, prośba: voglio che, vorrei che, spero che, desidero che, preferisco che; (3) EMOCJA i uczucie: sono contento che, ho paura che, mi dispiace che, temo che; (4) bezosobowe OCENY i konieczność: è importante che, è necessario che, è meglio che, bisogna che, è possibile che, può darsi che. Łączy je spójnik **che** + inny podmiot w zdaniu podrzędnym. UWAGA: jeśli podmiot jest TEN SAM, nie używamy „che + congiuntivo”, tylko bezokolicznika z „di”: „Penso DI avere ragione” (= ja myślę, że ja mam rację), a NIE „penso che io abbia”.

Wyzwalacze congiuntivo — cztery grupy
GrupaPrzykładowe wyrażeniaPrzykład
Opinia / sądpenso che, credo che, mi sembra chePenso che **sia** vero.
Wola / życzenievoglio che, spero che, vorrei cheSpero che **venga**.
Emocjasono felice che, ho paura che, temo cheHo paura che **piova**.
Ocena bezosobowaè importante che, bisogna che, è meglio cheÈ meglio che tu **vada**.
  • **Penso che** Marco **abbia** ragione. — Myślę, że Marco ma rację.
  • **È importante che** voi **studiate** ogni giorno. — Ważne, żebyście uczyli się codziennie.
  • **Spero che** tu **stia** bene. — Mam nadzieję, że masz się dobrze.
  • **Penso di** avere ragione. — Myślę, że mam rację.

Ucz się dalej za darmo

To fragment lekcji. Zarejestruj się za darmo, aby zobaczyć pełną lekcję, przykłady, ćwiczenia i korektę AI.

Zarejestruj się za darmo